آرشیو وبلاگ شهریور 1388
مرداد 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
بهمن 1387
دی 1387
آبان 1387
مهر 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386

لینک ها نیلو
شهابی
مادر
سیما
هدیه
نیلوفر
کاش بودی تا دلم تنها نبود
ارمینا
غروب پائیز
فریبا
رویای عشق
طراحی وب سایت
قالبهای رایگان وبلاگ

خروجی وبلاگ

www.silax.blogfa.com/ منبع کد اهنگ مینوس

 توی آسمون عشق من پرنده پر نمیزنه

                            بجز غم ها به این دلم هیچ کسی سر نمیزنه

 دلم گرفته آسمون چرا کسی دوسم نداشت

                            تو این دل کو چیک من بزر محبتو نکاشت

 چرا نگاه هیچ کسی مرحم درد من نشد

                            باعث گرمی این دستهای سرد من نشد

 چرا سزای عشق من تنهایی بود و بی کسی

                           شبهای بی ستاره ام  صحبت کنم با چه کسی؟

 چرا زمونه با دلم  مثل شیشه بودو یه پاره سنگ

                          من که دلم پیش همه صادق بودو پاک و یه رنگ

                         ESMAEIL

خدا حافظ گل لادن  تموم عاشقا باختن

ببین این گریه هام از عشق  چه زندونی برام ساختن

خدا حافظ گل پونه   گل تنهای  بی خونه

لالایی ها دیگه خوابی  به چشمونم نمی شونه

یکی با چشمون نازش   دل کوچیکمو  لرزوند

یکی با دست نا پاکش   گلای باغچمو سوزوند

خدا حافظ گل مریم  گل معصوم  پر دردم

نشد با این تن زخمی به آغوش تو بر گردم

نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم

از این فصل سکوت شب غم بارونو بردارم

سلام

این بار میخوام از خودم واستون بنویسم

ننوشته ام تا حال حالا مینویسم

همیه دوستایی که دوستشون داشنم تنهام گذاشتن

نمیدونم چرا واینه که اذیتم میکنه

همشون یه مدت باهام حرف میزننو بعد

اگه معرفت داشتن خدا حافظی میکنن

 و اگرم که نه بی خبر میرن و دیگه هیچ خبری ازاونا نمیشه

تا حالا شده یکی بهتون بگه خیلی دوستتون داره

و بعد بفهمین که این حرفو به

صد نفر دیگه قبلو بعد شما گفته و میگه....

تا حالا شده کسی رو عاشقونه دوست داشته باشینو

به پاکی و مهربونیش قسم بخورین

بعد بفهمین که یه کس دیگه ای رو دوست داره

 یا شایدم هر کسی جز شما رو دوست داره

من آدم تو داریمو  زود بروز نمیدم

 ولی این دفعه دنبال یه جایی  میگشتم

که حرفامو بزنم و جایی بهتر از اینجا پیدا نکردم...

ولی با این همه به تموم غم ها و مشکلاتم میگم

کوچکتر از آنید که مرا زیرو رو کنید

حتی اگر هر آنچه که دارید رو کنید

کوچکتر از آنید که بفهمید من کیم

نام مرا  از کوه ها پرس و جو  کنید

سلام به همه دوستای گلو مهربونم

این دفعه میخوام یکی از شعرای خودمو واستون آپ کنم

امید وارم خوشتون بیاد و نظرتونو راجبش بگین

                                                 غم نامه

   غم اندر خانه من  کرده  ریشه

      بی  وجودت زندگی  شیرین  نمیشه

   تا تو هستی تا   قیامت  زنده هستم 

       با  وجودت تا همیشه مست مستم

   گر  نباشی  بعد روزی  مرده ام 

        گول  دنیا و   فریب آدماشو خورده ام

   بعد تو هر گز  کسی یارم نشد

        مثل تو  دلدارو  غم خارم نشد

   بعد تو  عاشق  شدن بیهوده بود

        قلب من عشق تورا تا آخرش پیموده بود

                                               ESMAEIL       

                          قصه  عشق  یک  ستاره

یکی  بود  یکی  نبود

یه  روز  یکی رو دیدم که  بهم  گفت با من دوست  میشی

آخه من خیلی  تنهام

یه  لبخند  بهش  زدمو  گفتم  باشه

یه روز گفت  فقط منو دوست داشته باش آخه من از همه تنهاترم

از همه  دل بریدم  فقط به خاطر اون

یه روز  گفت میخوام برم یه شهر دور  ولی زود بر میگردم

یه  لبخند  زدمو  گفتم  خیلی  زود برگرد

رفتو  بعد  یه ماه نامش اومد نوشته بود:

من میخوام اینجا با یکی دوست بشم  آخه میدونی من اینجا خیلی تنهام

بعد یک هفته نامه دیگش اومد نوشته بود

من میخوام تا همیشه با این دوستم باشمم ودیگه تورو نمیخوام

آخه میدونی من خیلی تنهام اینجا ولی با اون  دیگه تنها نیستم

یه  لبخند تو  نامش  کشیدمو  نوشتم

خوشبخت  بشین......

اون  یه چیزو ندونست  اونم این بود که 

منم خیلی تنهام اون فقط به خودش  فکر میکردو.... رفت

حالا که دارم میرم کاش یه بار نگام کنی

             من به اینم راضیم که فقط دعام کنی

                     میرم اما  آخر  راه منو تو  این نبود

                         آخر عاشقیمون این همه نقطه چین نبود

      

اگه میخوای بری برو  از تو دوباره میگذرم

نگاه به گریه هام نکن  من از تو بی وفا ترم

همیشه بی گناه تویی همیشه تقصیر منه

نگاه بی وفای تو   همیشه طعنه میزنه

ایندفعه هم می بخشمت اما گذشت آخره

میگذرم از گناه تو    ولی خدا نمیگذره

خدا ازت نمیگذره جوونیمو دادی به باد

گریه تلخمو ببین خاطرمون رفته به باد

این دفعه میخوام یکی از شعرای خودمو واستون بنویسم امید وارم خوشتون بیاد

         خسته ام از روز گاران غریب

               خسته ام از نا مردمی ها و فریب

                خسته ام اما کسی یارم نشد

            خسته بودم من ولی نا کس شدن کارم نشد

              خسته ام دل را به دریا میزنم

              هر روز خویش را پیوند به فردا میزنم

              خسته ام اما رسم وفا داران چه شد

               قولمان پس زیر آن باران چه شد

              خسته ام اما جوانی رفته است از پیش من

              پاک بودی تو زمانی چون نگاه درویش من

                                               ESMAEIL

عشق ها  افسانه  شد ویران  شوی  ای زندگی

               خون دل پیمانه  شد ویران  شوی ای زندگی

هرکه را امید بستم تا بگویم راز دل

                 با دلم بیگانه  شد  ویران شوی ای زندگی

                                           چه سخته  بی تو رفتن 

                             چه  سخته  بی تو موندن

                            نمیشه این جدایی باور من

                                       وداع آخرینه

                                   جدایی در کمینه

                          غروب لحظه های واپسینه

                          غروب لحظه های واپسینه

                          غروب لحظه های واپسینه

بهش  بگین  بی خبرم  بپرسین عشقمون  چی شد

چشم سیاش طرز نگاش  حجبو  حیاش  مال کی شد؟؟؟

اونی که تازه اومدو  توی دلم خاطره  شد

بهش  بگین با رفتنش کار دلم یکسره شد

اونی که تازه اومدو  توی دلم خاطره  شد

بهش  بگین با رفتنش کار دلم یکسره شد

پر زد و رفت  حتی برام خط و نشونم نکشید

رفتو نشست رو شونیه اون که به فکرم نرسید

بهش  بگین  بی خبرم  بپرسین عشقمون چی شد..........

زندگي فرصت بس کوتاهيست

تا بدانيم که مرگ   آخرين نقطه پرواز پرستو ها نيست

مرگ هم حادثه است

مثل افتادن برگ که بدانيم پس از خواب زمستاني خاک

 نفس سبزبهاري جاريست

تقدیم  به  عشقم  و کسی  که   تو دنیا  بیشتر از همه دوسش دارم

دل من با همه وسعت خویش،

 تنگ یک احساس است.

حسی از جنس بلوغ،

حسی از جنس نگاه،

حس اینکه دست من،

 گرمی دست پر از مهر تو را درک کند.

 دل من ترسو نیست،

 چونکه یاد تو در اوست.

 لبم از خنده پر است، چون تو را می خواند

چه کسی  میگوید که گرانی اینجاست؟؟؟؟؟

دوره   ارزانیست

چه   شرافت  ارزان

تن اوریان  ارزان

آبرو  قیمت یک  تکیه نان

و چه تخفیف  بزرگی  خورده است

قیمت  هر انسان

چه کسی میگوید  که گرانی  اینجاست؟؟

  دست هایت را آرزو کردم

     آن را از من مضایقه نکن

         انتظار چشمانت را کشیدم

            آن را از من مضایقه نکن

                قلبم جام شکسته است

                    دلم در حسرت خنده

                         به یک دیدار راضی هستم

                              آن را از من مضایقه نکن

ما به هم نمیرسیم حتی با نذرو نیاز شاید که خدا دلش نمیخواد

ما به هم نمیرسیم حتی اگه آسمون تا صبح از چشماش بارون بیاد

ما به هم نمیرسیم حتی که فرشته ها برن پیش خدا وساطت بکنن

ما به هم نمیرسیم انگار که دیگه باید به دوری از تو عادت بکنم

حالا میتونم که فقط عکسای تو رو ببوسم

تو که نیستی پیش من از دوریت دارم میپوسم

ما به هم نمیرسیم انگار قسمت همینه دوری و حسرت و قلبی آتشین

ما به هم نمیرسم انگار دیگه نمیشه چشم من چشمای تورو ببینه

کنار  هر قطره  اشکم هزاران خاطره دفنه

انقدر خاطره داریم که گویی قد یک قرنه

گلو میسوزه از عشقت عشقی که مثل  زهره

ولی بی عشق تو هر دم خنده با لبهای من قهره

درسته  با منی اما  به این بودن  نیازارم

تو که حتی با چشماتم  نمیگی آه دوست دارم

اگه گفتی دوست دارم فقط بازیی لبهات بود

وگرنه رنگ خود خواهیت نشسته روی چشمات بود

هر چی عشقه توی دنیا من میخواستم مال ماشه

ولی تو هر گز نخواستی  بینمون غصه نباشه

گله میکنم من از تو   از تو که این همه بی رحمی

هزار بار مردم از عشقت تو که هیچ وقت نمی فهمی

چشام هم زاد اشکوخون دلم همسایه  آهه

زمونه گرگو  عشق تو  شبیه مکر روباه

تو اینقر خواستنی هستی که این  آدم نمی فهمه

اگه لبخند به لب داری دلت از سنگ و بی رحمه

ببخش خوبم اگه این عشق  حیلیه تو رو رو کرد

نفرین به دل ساده که به چنگال تو خو کرد

  بهش بگین همین روزا  توی دلم میکشمش

              خدا نیاره اون روزو بیفته  چشمم به چشش

  دیونه بود اما منم دیونه تر از عشق اون

            قلبمو زد به نامشو   پر زدو رفت از آشیون

   هر کی اومد تو زندگیم  می بردمش تا  آسمون 

             امروز میشد رفیق رام  فردا واسم بلای جون

  نمیشه قلب عاشقو به دست هر کسی  سپرد

             نمیدونم بد میاورد یا چوب سادگیشو خورد

  هر چی که به سرم اومد تقصیر هیچ کسی  نبود

      هر چی که بود پای خودم  تو قصه هام کسی نبود

هیچ کسی عاشقم نشد هیشکی سراغم نیومد

          جواب کار خودمه      هرچی بلا سرم اومد

   تقصیر  هیچ کسی نبود  هرچی که بود به پای من

          فقط تو بعد از این نیا  میون لحظه های  من

   رفاقتت مال خودت منت نزار  رو ی سر م

           این قصه ها تموم شده  دیگه نیا دور و برم

      هر چی که به سرم اومد تقصیر  هیچ کسی  نبود

    هر چی که بود پای خودم تو لحظه هام کسی  نبود

آی خدا دلگیرم ازت      ای زندگی  سیرم ازت

ای  زندگی  میمیرمو     عمرمو میگیرم  ازت

این  غصه های  لعنتی    از خنده دورم  میکنه 

این نفس های  بی هدف    زنده به گورم میکنه

چه  حس و حال خوبیه     ثانیه های  آخره

فرشته مردن من         منو از این جا  میبره

وای خدا دلگیرم ازت    آی  زندگی  سیرم ازت

آی زندگی می میرمو       عمرمو میگیرم ازت

چه اعتراف تلخیه          بی تو رسیدم ته خط

 وقت خلاصی از هوس   وای  دنیا بی زارم ازت

توجه  : این نوشته ها درد دلهای  یه بیمار روانیه  شما  زیاد جدی  نگیرینش

یک سبد آرزوی کال

 کاشکی یه روز با هم دیگه سوار قایق میشدیم

        دور از چشای آدما هر دو مون عاشق میشدیم

 کاش آسمون با وسعتش تو دستامون  جا میگرفت

         گلای سرخ دلمون کاش بوی دریا میگرفت

 کاشکی یه ماهی قشنگ برای ما فال میگرفت

          برامون از فرشته ها امانتی بال میگرفت

به  نام  حق

 این وبلاگ رو  به خاطر کسی ساختم که  دوستش دارمو

 و اون ازم خواست تا این وبلاگ رو  بسازم

 اون کسی که اومد و مرحم دردام شد و

 امیدوارم تا آخر  بتونم بهش تکیه کنم و تا آخر تکیه گاهش باشم

     نیلو فر  کسی بود که اومد و تو مرداب دل من ریشه کرد

       خدا حافظ ای نورو امیدو ترانه

                         خدا حافظ ای شورو عشقو شبی شاعرانه

      خدا حافظ ای هستی و هر چه دارم

                         خدا حافظو  این است پایان نا مه

     خدا حافظ ای پاکی و مهربانی و صدا قت

                         خدا حافظ ای همه یک رنگی و صراحت

     خدا حافظ ای مغرور من  ای سنگدل

                         باور نمی کردم ولی رفتی از پیشم چه راحت

      خدا حافظ ای اشتیاق با تو بودن

                        خدا حافظ ای آرزوی دل ربودن

      خدا حافظ ای زندگی و بی وجودت زنده بودن

                      همیشه مسعله این است بودن یا نبودن؟

       خدا حافظ ای آن که میگفتی همیشه

                        بی تو هر گز زندگی کردن نمیشه

       خدا حافظ ای روشنای ای بی وجودت زنده بودن

                        دیگه این بار تیشه زدی به ریشه